สวัสดีครับ ไม่ได้เขียนซะนานเลย สบายดีหรือเปล่าครับทุกๆ คน. วันนี้ก็อยากจะเชิญชวนเพื่อนๆ ไปลองเล่นเกมที่ผมกับพลพรรคพัฒนาขึ้นมาส่งประกวดงาน BIG2008 น่ะครับ ซึ่งเกมที่พวกผมทำก็เป็นเกม 2.5D Action ชื่อว่าเกม TrashMan ครับ วิธีการควบคุมคล้ายๆ RockMan แฟนๆ ซีรีย์นี้ห้ามพลาดนะคับ เนื้อเรื่องของ TrashMan สั้นๆ ก็จะประมาณว่า

ในอนาคตอันใกล้ ได้เกิดวิกฤติขยะอิเล็กทรอนิกส์และขยะอวกาศล้นโลก และวงโคจร มนุษย์จึงได้สร้างสถานีรีไซเคิลกลางอวกาศขึ้น เพื่อกำจัดและเปลี่ยนแปลงขยะเหล่านั้นให้กลายเป็นวัตถุดิบอุตสาหกรรมส่งกลับโลกต่อไป สถานีรีไซเคิลขนาดใหญ่ที่โคจรรอบโลกแห่งนี้มีชื่อว่า JunkSector

JunkSector ถูกออกแบบมาให้สามารถอยู่ได้ด้วยตัวของมันเองภายใต้การควบคุมของเอไอ ที่ชื่อว่า "Minos.System" ทุกอย่างดำเินินไปอย่างราบรื่นเพราะ Minos สามารถควบคุม การทำงานของ JunkSector ได้อย่างสมบูรณ์ ...ทว่า วันที่ 30.04.xx JunkSector ได้หยุดการทำงานทั้งหมด และขาดการติดต่อกับโลกโดยสิ้นเชิง

สหพันธ์โลก จึงได้ส่ิงทีมสำรวจและซ่อมบำรุงเข้าตรวจสอบในทันที

อย่างไม่คาดคิด เมื่อทีมสำรวจลงจอด ณ JunkSector พวกเขาถูกโจมตี จาก ฝูงเครื่องจักรและขยะจักรกลที่มีชีวิต!

จากข้อมูลของทีมสำรวจที่ส่งกลับมา เครื่องจักรต่างๆ และขยะจักรกล ที่จู่ๆ ก็เข้าทำร้ายมนุษย์ เหล่านั้น ถูกแทรงแซงระบบการทำงานโดยอนุภาคต่างดาวชนิดหนึ่ง ต่อมามันถูกเรียกโดยนักวิทยาศาสตร์ว่า PP : Poltergeist Particle (Poltergeist ภาษาเยอรมัน คือผีร้ายที่เข้าสิงสิ่งของที่ไม่มีชีวิตให้เคลื่อนไหวหรือมีเสียงดัง) พวกเขาสามารถกักเก็บตัวอย่างของอนุภาค PP จาก JunkSector และสร้างหุ่นยนต์ซึ่งขับเคลื่อนด้วยขุมพลังจาก PP ขึ้น พร้อมกับดาวเทียมสนับสนุนทางยุทธ์การซึ่งมีชื่อรหัสว่า ValKyl เพื่อต่อกรกับเหล่าขยะจักรกลและเครื่องจักรซึ่งถูก PP ครอบงำ และค้นหาสาเหตุที่ Minos หยุดการทำงานและขาดการติดต่อจากโลก

โดยเกมนี้พวกเราคิดว่าจะไม่หยุดเพียงงานประกวดนี้ครับ หลังจากผลตัดสิน เราจะพัฒนา TrashMan ต่อ เพื่อให้เป็นเกมที่สมบูรณ์ในด้านเนื้อเรื่องและฉากต่างๆ ตอนนี้เราทำเว็บไซต์และมี Trailer ให้ดูที่นี่แล้วคับ

www.recyclerstudio.com

ยังไงก็ หากเพื่อนๆ ได้ไปเที่ยวงาน BIG2008 ในวันเสาร์อาทิตย์นี้ ก็อยากให้เข้ามาลองเล่น และโหวตให้กำลังใจแก่ทีมพัฒนาของเราครับ และขอบคุณมากๆ ครับสำหรับทุกคะแนนโหวตที่ให้กับพวกเราในสองวันที่ผ่านมา และสำหรับทุกๆ คนที่สละเวลาเข้ามาลองเล่นคับ

edit @ 4 Apr 2008 23:33:11 by gumustdo

วันนี้มีเรื่องจะเล่าให้ฟังครับ...

เมื่อเช้าตื่นมาพร้อมกับความงง เพราะว่าลืมตามา ..อ่าว มันไม่ใช่ห้องเรานี่ รวบรวมสติสักพักก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนต้องย้ายจากห้องที่อยู่ประจำ มาอยู่ห้องรุ่นพี่อีกคน ..เพื่อความปลอดภัยในชีวิต และทรัพย์สิน อืม.. ครับ เกิดมาเพิ่งเคยรู้สึกถูกคุกคามขนาดนี้ รู้สึกเหมือนว่าชีวิตไม่ปลอดภัยอีกต่อไปแล้ว...

เมื่อคืนก่อน ผมเพิ่งกลับมาจากส่งงานที่มหาลัย ด้วยอารมณ์เหนื่อยและเพลียมากเพราะไม่ได้นอน ก็เลยกลับมาหลับที่ห้อง ห้องที่ผมอยู่ก็เป็นคอนโดสภาพค่อนข้างเสื่อมโทรม เพราะมันอยู่ในซอยลึกมาก และนิติฯ ของอาคารก็ดูแลทรัพย์สินของตัวเองไม่ได้ดีสักเท่าไร ผมกับพวกพี่ๆ ที่อยู่ด้วยกัน ทำงานด้วยกัน ก็พักอยู่ห้องชั้นบนครับ และเมื่อไม่นานมานี้พวกรุ่นพี่ก็เช่าห้องแถวข้างล่างเพื่อทำสำนักงานครับ หลังจา่กตกแต่งกันเป็นเกือบเดือน หมดเงินกันไปหลายหมื่น วันนี้.... ผมไม่คิดเลยว่าทุกอย่างที่ทำมา ออฟฟิชของเรา ที่ๆ เราควรจะอยู่ด้วยความรู้สึกปลอดภัย ทำงานอย่างมีความสุข มันจะกลายเป็นความหวาดระแวง เพียงชั่วข้ามคืน 

หลังจากที่ผมตื่นจากงีบ ประมาณ 5 ทุ่ม โทรศัพท์ผมก็ดังขึ้น รุ่นพี่ผมน่ะเอง พวกนั้นถึงที่นี่ได้พักนึงแล้ว ระหว่างที่ผมหลับไป ก็โทรมาชวนผมลงไปกินข้าวกินปลา ผมลงไปก็ไม่ได้คุยหรือเล่นกับพวกพี่เขาเท่าไร เพราะว่ายังเหนื่อยอยู่ครับ ก็เลยลงๆ ไปกินอย่างเดียว แล้วก็ขึ้นมาบนห้องพัก คิดว่าจะอาบน้ำให้สะบายตัวหน่อย ระหว่างที่กำลังจะเข้าห้องน้ำ พี่ผมก็โทรมาบอกว่า 'อย่าลงมานะ ข้างล่างมีเรื่อง อย่าลงมาเด็ดขาด' ผมก็ใจไม่ดีแล้ว และคิดในใจว่าคงเป็นพวกวัยรุ่นที่ชอบมาสุมกันตั้งวงกินเหล้าอยู่หน้าคอนโดแน่ๆ ผมตัดสินใจอยู่ประมาณ 5 นาที ว่าจะทำยังไงดี ข้างล่างมันมีกี่คน แจ้งตำรวจดีไหม หรือว่าจะวิ่งไปบอกยาม จะลงไปดี หรือไม่ลงไปดี...... ผมอาจจะขี้ขลาดก็ได้ ที่ไม่ตัดสินใจลงไปทันที ทั้งๆ ที่พวกพี่ๆ กำลังเจอปัญหาอยู่

ผมตัดสินใจแล้ว เอาล่ะเป็นไงเป็นกัน เราจะมาห่วงตัวเราเองอยู่บนนี้ไม่ได้ ยังไงก็ต้องลงไป พอลงมาถึงด้านล่าง ผมก็เห็นรถบรรทุกของตำรวจวิ่งผ่านหน้าไป จอดเทียบตรงหน้าออฟฟิชของเรา ..พวกมันไปหมดแล้วครับ ตำรวจจับไม่ได้ซึ่งๆ หน้า มันเห็นรถตำรวจวิ่งเข้ามา มันก็หนีไปหมดแล้ว.. พวกพี่ๆ หลบอยู่ข้างในออฟฟิชแล้วดึงบานประตูเหล็กลงมา มันคงมากันเป็นสิบๆ แน่ๆ รถของเพื่อนผมจอดอยู่ข้างหน้า ถูกมันรุมตีจนเป็นรอยประมาณนึง กระจกหน้าออฟฟิชมีรอยมือรอยเท้า เหมือนพวกนั้นพยายามจะทุบจะพังเข้าไปข้างใน แล้วพี่ผมคนนึงก็ออกมาเล่าเหตุการณ์คร่าวๆ ผมจำรายละเอียดอะไรไม่ได้มากหรอกครับ เพราะพวกมันไร้เหตุผลมาก รู้อย่างหนึ่งว่าพี่ผมคนนึงซึ่งผมเคารพมาก ถูกหนึ่งในพวกมันเดินๆ เข้ามาตบเข้าที่หน้า ทั้งๆ ที่พี่ผมไม่ได้พูด หรือทำ หรืออะไร ให้มันเลย หลังจากที่ตำรวจมา ซักพักก็มีวัยรุ่นคนนึง เดินอาดๆ เข้ามาจากปากทางเข้าคอนโด ท่าทางเมาๆ ไม่ใส่เสื้อ สักลายเต็มตัว (เท่าที่ดู ลายสักเป็นของปลอมทั้งนั้น สักไว้อย่างงั้น ไม่ได้ปลุก ไม่ได้เสก) มันเข้ามาทำท่าจะเดินผ่านไป ตำรวจก็รู้สึกว่ามันมีพิรุธ ก็เลยเรียก+ลากตัวเข้ามาสอบสวน หน้าออฟฟิช มันเนี่ยล่ะครับ เป็นคนเดินเข้ามาตบหน้าพี่ผม พี่ผมก็ให้การ ตำรวจก็เลยรวบตัว จับมันใส่กุญแจมือไพล่หลัง ผมอยากจะอัดหน้ามันซะตรงนั้น ตอนที่้มันโวยวายว่า 'เออๆ จับกูเลย เอาเลย อยากนอนคุกมานานแล้ว' เสร็จแล้วพวกเราทั้งหมดก็ไป สน. ครับ ซึ่งใกล้ที่สุดก็คือที่ตลิ่งชัน ตอนแรกผมจะอยู่ดูที่นี่ แต่พวกพี่ก็บอกว่ามันไม่ปลอดภัยที่จะอยู่คนเดียว พวกนั้นอาจจะกลับมาอีกเมื่อไรก็ได้ แล้วตอนที่มันมา ผมแทบไม่เชื่อที่พี่ๆ เขาเล่า มันเรียกพวกมากันเป็นยี่สิบสามสิบคน บางคนถือไม้ อีกคนสองคนมีปืน!! ถ้าตำรวจมาช้ากว่านี้ (ซึ่งนี่ก็ช้าไปตั้งเกือบครึ่งชั่วโมง) ผมไม่อยากจะคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น 

มาถึง สน. ก็สอบปากคำกันนาน นานมากทีเดียว ไอ้เด็กคนนั้นมันก็ให้การไม่ตรงความจริง มันบอกว่ามันทำคนเดียว มันทำร้ายร่างกายพี่ผมอย่างเดียว ส่วนทุบรถ พยายามจะบุกเข้าออฟฟิชพวกผม มันไม่ยอมรับ ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าอีกสองสามวัน ถ้าตรวจกล้องวงจรปิดแล้ว เจอมันกำลังทำอย่างที่มันปฏิเสธกับตำรวจอยู่ในกล้อง มันจะทำหน้ายังไง สอบกันไปพักนึง พ่อกับน้องของมันก็มาที่โรงพัก น้องมันเป็นเด็กดีมาก หัวอ่อน ไม่เอาเรื่องเอาราวกับใคร ผิดกับพี่มันที่กวนส้นตลอดแม้แต่กับตำรวจ พ่อมันก็ขอกับพี่ผม ว่าอย่าเอาเรื่องเอาราวกันถึงโรงศาลเลย ขอให้ปรับ แล้วก็จบในคืนนี้เถอะ ผมก็ไม่ยอมนะ แบบนี้เป็นใครก็อ้างได้สิว่ากินเหล้าเยอะไป แล้วเมา ไม่รู้ตัว เลยไปตีหัว ไปตบหน้า ไปฆ่าชาวบ้านเขาตาย ไม่รู้เลี้ยงลูกประสาอะไร ปล่อยให้โตมาไร้หัวคิดขนาดนี้ ไม่ได้ว่าเรื่องการศึกษาหรืออะไรนะครับ พวกผมหรือคุณๆ อีกหลายคน ร่ำเรียนวิชาความรู้มาเกือบเลือดกระอัก หมดเงินไปเป็นแสนๆ บางคนเป็นหลายล้านบาท ที่พ่อแม่ต้องจ่าย กว่าจะเรียนจบ แต่ต้องเอาชีวิตมาเสี่ยงกับไอ้พวกที่กินเหล้าแล้วเมาหาเรื่องระรานชาวบ้านแบบนี้ เป็นผมเป็นคุณเป็นใคร ก็ไม่อยากตายเพราะโดนไอ้กุ๊ยขี้เมาที่ไม่เคยคิดถึงอนาคตตัวเอง มาหาเรื่องพยายามฆ่าแบบนี้ 

ผมเองก็เป็นคนกินเหล้า ผมกินเยอะ เยอะกว่าพวกมันกิน 3 วัน 4 วันรวมกันเสียอีก กินเหล้ามาตั้งแต่เรียนปีหนึ่ง กินหนัก โซดาแทบไม่ต้องใส่ เพราะผมไม่ชอบ ผมไม่เคยไปทำให้ใครเดือดร้อนหรือไปฆ่าใครตายซักคน จะเดือดร้อนก็มีแต่เพื่อนผมเอง ที่มันต้องหิ้วปีกผมกลับหอไปนอน แต่ผมไม่เคยกร่างไปหาเรื่องใคร 

 ผมเองก็โกรธเหมือนกันที่กฏหมายบ้านเราทำไมมันไม่เด็ดขาดได้ขนาดนี้ ส่งตัวผู้ต้องหาถึง สน. พยานอีกเป็นสิบ แต่บอกมาได้ "ผมไม่ได้จับได้ซึ่งๆ หน้าผมนี่ จะได้ตัดสินได้เลยว่าเขาผิดจริง" ไหนจะเรื่องความปลอดภัยของเราอีกล่ะ ถ้าเผื่อมันพาพวกมันมาพังออฟฟิชเราอีกรอบล่ะจะทำยังไง "ถ้ามันมาอีก คุณก็โทรเรียกตำรวจอีกแล้วกัน เราก็จะไปดูให้" ตายห่าน แบบนี้พวกผมไม่โดนยิงตายกันไปคนละสองสามรอบก่อนหรือ? ขนาดแจ้งตอนเกิดเหตุ ตำรวจยังมาช้าขนาดนี้ ทำไมตำรวจไทยทำงานอย่างกับพนักงานกินเงินเดือนแบบนี้ล่ะ? ขนาดรับเรื่องขนาดแจ้งความ ขนาดขอความช่วยเหลือยังห่วงตัวเอง ปกป้องเก้าอี้ตัวเองขนาดนี้ ถ้าไม่ใจกันจริงๆ ก็อย่ามาเป็นตำรวจสิ ไปทำงานเป็นพนักงานบัญชี เปิดเซเว่น ขายประกัน อาชีพสุจริตยังมีอีกตั้งเยอะ ....ถ้าไว้ใจตำรวจไม่ได้ พึ่งพาตำรวจไม่ได้ แล้วเราจะไปพึ่งใคร? หรือบ้านเมืองเรามันเป็นเมืองเถื่อนไปแล้ว?

สุดท้ายตำรวจก็ปรับเงินพ่อมันไปพันบาท กับจะขังมันไว้ที่ สน. อีกหนึ่งคืน แต่พ่อมันก็ขออีกว่าให้ลูกมันกลับบ้านเหอะ ให้ไอ้เวรนั่นมันกลับบ้าน? มันไม่ได้สำนึกเลยด้วยซ้ำว่ามันทำผิด มันทำพ่อมันเสียใจ ทำคนอื่นเดือดร้อนแค่ไหนถ้าผมมี deathNote แล้วเขียนชื่อได้ 1 ชื่อ ผมจะเขียนชื่อมันอย่างไม่ลังเลเลย ถึงไม่รู้จักชื่อมันผมก็ยอมแลกดวงตายมฑูตมาดูชื่อไอ้เวรนั่น แล้วเขียนให้มันตายอย่างทรมานที่สุดอัดแน่นให้เต็มทุกบรรทัด 

วันนี้เหตุการณ์สงบลงแล้ว ..ผมรอรถเมลล์เพื่อกลับไปที่คอนโดอีกครั้ง ผมไม่ย้ายไปไหน ผมไม่กลัวไอ้พวกนั้น กับคนที่สันดานเสียคอยแต่ทำกร่างอยู่หลังพรรคพวก ผมมาอยู่ที่นี่ ผมไม่เคยทำร้ายใคร ไม่ิเคยทำให้ใครเดือดร้อน เพราะฉนั้น ไม่มีอะไรที่ผมจะต้องกลัว ...

 บางทีพวกเราอาจจะมาอยู่ผิดที่ผิดทาง แต่เราก็มีสิทธิที่จะใช้ชีวิตของเราแบบนี้ั เราจะไม่ปล่อยให้ไอ้กุ๊ยแค่ 20-30 คน ที่ดีแต่ลากไม้ถือปืนเดินกร่าง มาทำให้เรากลัวที่อยู่ในที่ของเราเอง เรามีชีวิตของเรา และเราจะกำหนดมันเอง..

สวัสดีครับ วันนี้จะมาคุยกันเรื่องเกมซักหน่อย เรื่องเล่นเกมนี่ผมก็เป็นคนที่เล่นเกมมาตั้งแต่เด็กน่ะครับ เครื่อง console ที่มีและเคยมีในครอบครองตามลำดับก็.... Game And Watch ของปลอมคับผลิตในไต้หวันเกมวอลเลย์บอล อะไรซักอย่าง ต่อมาพี่ชายสอบได้ที่ 1 พ่อเลยซื้อ famicom ให้ ผมก็เลยได้เล่นไปด้วย ต่อมาก็เป็นเครื่องเมก้าไดร์ฟครับ (ตอนนั้น บ. Family เอามาทำขายในเมืองไทยเปลี่ยนชื่อเป็น FR302 เครื่องสีเทาๆ) แล้วก็ตอนที่ playStation ออก..... มันยังแพง เลยตัดสินใจกะพี่ชาย+พ่อ ซื้อ 3DO รุ่นของ Panasonic มา(ตอนนี้คงหาแผ่นเล่นไม่ได้แล้วมั้ง?) เครื่องนี้เป็นเครื่องแรกครับที่ติดสุดๆ เล่นกันยันตี2-3 เป็นครั้งแรก แถมตื่นบ่ายสามอีกตังหาก จากนั้นก็ห่างหายครับ ไม่เล่น console ไปอีกนานนนนน เพราะที่บ้านซื้อ pc ผมกะพี่เลยได้อนิสงค์ ใช้งาน(นิดๆ)+เล่นเกม(เยอะๆ) ไปด้วย ก็อยู่ในช่วงที่ติดเกม pc อยู่นานเหมือนกันครับ เล่นตั้งแต่เกมบน DOS เป็นต้นมา จนปัจจุบันก็เล่นนิดๆ นะครับ แต่ต้องเลือกเกมเล่นหน่อย เพราะกินแรงเครื่องมากมายเหลือเกินเกมสมัยนี้ (ทั้งๆ ที่เครื่องเราใช้ทำงานได้เป็นวรรคเป็นเวร แต่ทำไมเล่นเกมล่ะอู้จัง - -) ช่วงนั้นก็ทำให้ติดเกมประเภท Sim กับ RTS แล้วก็ FPS สุดๆ น่ะครับ เรียกว่าค่ายไหนออกซื้อเรียบ! (แผ่นก๊อบ เกมแท้ก็ซื้อนะครับแต่เป็นหลังๆ ที่ร้านตัวแทนฯ พวก Zest เอาเกม classicๆ มาขายราคา sale) วันเวลาก็ล่วงเลยมาครับจนวันนึง ผมได้ไปเจอรุ่นพี่คนหนึ่งเพิ่งกลับจากทำงานที่ญี่ปุ่น เค้าบอกว่าซื้อ NDS สี่ใหม่(ตอนนั้น MetallicRose ยังไม่มีขายในเมืองไทย) มาเกินเครื่องนึง อยากซื้อต่อไหม? เราก็ยึกๆ ยักๆ อยู่นาน แต่ก็เล่นตัวไปงั้นซื้อจนได้ด้วยเงินเดือนที่เพิ่งออก ต่อด้วยการนั่งรถไฟฟ้าไปร้าน NADZ ซื้อ accessories ทันที NDS เครื่องนี้ก็เป็น HandHeld เครื่องแรกนะครับที่ซื้อด้วยตัวเอง รักมากก~~~ วันไหนไม่ได้เอาติดตัวไปด้วย แถบจะเหมือนลืมมือถือไว้ที่บ้าน จะเซ็งเป็นพิเศษ อันนี้ก็เป็นหัวข้อวันนี้ล่ะครับจะมาเม้าท์เรื่องเกมเกมนึงบน NDS ซึ่งติดมาก หลายๆ คนคงรู้จักและเล่น(ไปตั้งนานแล้ว) กับ โอ๊สสส~!! สู้ๆ ทีมเชียร์ หรือ 燃えろ！熱血リズム魂　押忍！闘え！応援団２ ,Moero! Nekketsu Rizumu-damashii Osu! Tatakae! Ōendan Tsū น่ะเอง (ขอเรียกอีกชื่อว่าเกมทำลายหน้าจอ) ตอนเห็นเกมนี้ครั้งแรกก็อืมๆ ครับ น่าสนอยู่ แต่ก็นอนใจ ไม่หามาเล่นเสียที(ช่วงนั้นติดเกม rpg และ tactics อยู่หลายเกมมากดูดเวลาสุดๆ) จนไปเรียนคอร์ส professional game design ครับ พี่คนนึงในห้องเค้าเล่นให้ดูก็~~~~ โอ้ว~~ เพลงเพราะสุดๆ คุ้นๆ หูอยู่หลายเพลงซะด้วย วันนั้นกลับไปก็โหลดทันที แต่~~~~ เราไม่รู้ชื่อเกมอ่ะ ก็กูเกิ้ลไปเรื่อยๆ ก็ได้ชื่อเกมมา Elite Beat Agent ซึ่งก็หนุกอะครับ แต่มันไม่ใช่ทีมเชียร์นี่~~!!!!! ก็มันเป็นเวอร์ชั่น inter' ของ Oenden อะดิ..... จนแล้วจนรอดก็หามาเล่นจนได้ จากนั้นก็เหอๆ เล่นกันข้ามวันข้ามคืนล่ะครับแบ็ตไม่หมดไม่เลิกจริงๆ สนุกได้ใจมากๆ แต่เล่นจบคงต้องหาฟิล์มกันรอยมาเปลี่ยนซะแล้ว เพราะโดนเกมนี้เข้าไปทั้งจิ้ม ทั้งลาก ทั้งกวน ถ้าไม่ได้ติดฟิล์มนี้คงเป็นรอยเยินแหงๆ - -' (ได้โอกาสไป NADZ อีกรอบก็คราวนี้) อิๆ ที่ชอบสุดๆ ของเกมนี้ก็คงเพราะมี Glamourous Sky ของ มิกะ นะกะิชิมะ เป็นเพลงโบนัสด้วยล่ะ เพลง kibunjyojyo 気分上々↑↑ ของ Mihimaru GT ก็ชอบๆ มาตั้งนานแล้ว ไม่นึกว่าจะมีในเกมนี้ด้วย ^^ ม่ายรู้จะเขียนอะไรแล้วล่ะครับ เดี๋ยวจะกลายเป็นขายของซะนี่ ฝากเพลงจากเกมไว้ให้ดูก็แล้วกัน

สวัสดีครับ ^^

edit @ 11 Oct 2007 03:52:24 by gumustdo

edit @ 11 Oct 2007 03:53:14 by gumustdo